ශ්රී ලංකාව යළිත් වරක් ඉන්ධන මිල සංශෝධනයක රුදුරු අත්දැකීමට මුහුණ දී සිටී. ලෝක වෙළඳපොළේ මිල ගණන් සහ මිල සූත්රය යන තාක්ෂණික කරුණු කුමක් වුව ද, පොදු ජනතාවට ඉන්ධන මිල ඉහළ යාම යනු හුදෙක් අංක කිහිපයක වෙනසක් නොව, ඔවුන්ගේ කුස්සියේ බත් පතට එල්ල වන මරු පහරකි. මෙම මිල ඉහළ යාම මෙරට ආර්ථිකයේ සෑම අංශයකටම දාම ප්රතික්රියාවක් ලෙස බලපාන ආකාරය පිළිබඳව ගැඹුරු විමසුමක යෙදීම කාලීන අවශ්යතාවයකි.
භාණ්ඩ මිල සහ උද්ධමනය
ඉන්ධන යනු ඕනෑම ආර්ථිකයක රුධිර නාලයයි. ප්රවාහන පිරිවැය ඉහළ යාමත් සමඟ අත්යවශ්ය ආහාර ද්රව්යවල සිට ඉදිකිරීම් අමුද්රව්ය දක්වා සෑම භාණ්ඩයකම මිල ඉහළ යාම වැළැක්විය නොහැක. විශේෂයෙන්ම ගොවියාගේ අස්වැන්න නගරයට රැගෙන ඒමේ සිට පාරිභෝගිකයා අතට පත්වන තෙක් පවතින සැපයුම් දාමය පුරා ඉන්ධන මිල තීරණාත්මක සාධකයක් වේ. මෙය අවසානයේදී පාලනය කළ නොහැකි උද්ධමනයකට මග පාදන අතර, රුපියලේ ක්රය ශක්තිය (Purchasing Power) සීඝ්රයෙන් හීන කර දමයි.
දුප්පත් පවුල් සහ සමාජයීය බලපෑම
මෙම අර්බුදයේ දරුණුතම ගොදුර බවට පත්වන්නේ මෙරට අසන්තුෂ්ට පවුල් සහ ස්ථාවර ආදායමක් නොමැති දෛනික වැටුප් ලබන ජනතාවයි. මීට පෙර වේල් තුනක් අනුභව කළ පවුල් දැන් වේල් දෙකකට සීමා වී ඇත. භාණ්ඩ මිල ඉහළ යන තරමට වැටුප් ඉහළ නොයන පසුබිමක, අධ්යාපනය සහ සෞඛ්යය වැනි අත්යවශ්ය වියදම් කප්පාදු කිරීමට ඔවුන්ට සිදු වේ. මෙය දිගුකාලීනව මෙරට පෝෂණ මට්ටම පහත වැටීමට සහ සමාජයීය අසහනය වර්ධනය වීමට සෘජුවම බලපායි.
ආර්ථික ස්ථාවරත්වයට එල්ල වන අභියෝගය
රජය පවසන පරිදි සාර්ව ආර්ථික දත්ත (Macroeconomic Data) ස්ථාවර වුව ද, ක්ෂුද්ර මට්ටමේදී (Micro level) ජනතාවගේ ආර්ථිකය බිඳ වැටී තිබේ නම් එම ස්ථාවරත්වයෙන් ඇති ඵලය කුමක්ද? ඉන්ධන මිල ඉහළ යාම කුඩා හා මධ්ය පරිමාණ ව්යාපාරිකයින්ට (SMEs) දරාගත නොහැකි පීඩනයක් එල්ල කරන අතර, බොහෝ ව්යාපාර වැසී යාමේ අවදානමකට ද ලක්ව ඇත.
නිගමනය
මිල සූත්රයකට අනුව මිල තීරණය කිරීම තාර්කික විය හැකි නමුත්, පීඩිත ජනතාවට එම තර්කය දිරවන්නේ නැත. රජය කළ යුත්තේ ඉන්ධන මිල ඉහළ යන විට ඉන් පීඩාවට පත්වන වඩාත් අවදානමට ලක්විය හැකි කණ්ඩායම් (Vulnerable groups) සඳහා ක්රමවත් සහ විනිවිදභාවයකින් යුත් සහනාධාර වැඩපිළිවෙළක් ක්රියාත්මක කිරීමයි. එසේ නොවන්නේ නම්, ඉන්ධන මිල ගින්නෙන් දැවී යන්නේ හුදෙක් මුදල් පසුම්බිය පමණක් නොව, මෙරට සාමාන්ය ජනතාවගේ ජීවත්වීමේ බලාපොරොත්තුවයි.
ඉන්දික සුරිආරච්චි
